نيايش نوزدهم

.دعاى آن حضرت است به هنگام طلب باران در خشكسالى.

اى خداوند،باران بفرست و سيرابمان ساز و همراه با بارانى‏فزاينده و ريزنده،از ابرى در آفاق رونده و گياهان زيبا روياننده،رحمت‏خود بر ما ارزانى دار.

اى خداوند،ميوه‏ها را برسان و بر بندگانت احسان فرماى،گلها راشكفته گردان و زمين خود زنده نماى.فرشتگان خود،آن فرستادگان‏بزرگوار را بفرماى تا از سوى تو،بارانى سودمند و پيوسته و فراوان وگسترده و تند بار بياورند و همه جا را سيراب سازند،تا زمين مرده را زنده‏نمايى و هر چه را از دست رفته است بازگردانى و آنچه روييدنى است‏برويانى و در روزى مردم گشايش دهى،با چنان ابرى انبوه،گرانبار،خوش و بى‏زيان و از كران تا كران،كه از آن آواز تندر آيد و بارانش ملايم‏و پر دوام بود و برقش فريبناك نبود.

اى خداوند،ما را از بارانى كه به فرياد رسنده،قحط زداينده،گياه‏روياننده،فراگيرنده و فراوان بارنده سيراب نماى،تا گياهان ايستاده راطراوت تازه دهى و گياهان بر زمين خفته را بر پاى دارى.

اى خداوند،بارانى برسان آن سان كه آبها از تپه‏ها روان دارى وچاهها از آبها پر سازى و رودها به خروش آرى و نباتات برويانى و درهمه شهرها ارزانى پديد آرى و چارپايان و مردمان به تن و توش آرى وبراى ما خوردنيهاى خوش و گوارا كامل گردانى و كشته‏هاى مابرويانى و پستانهاى ستوران پر شير سازى و بر نيروى ما نيرويى ديگرافزايى.

اى خداوند،سايه ابر بر ما باد سموم مگردان و خنكى‏اش را شوم‏منماى.چنان مباد كه به جاى باران بر سر ما سنگ ببارد و به جاى آب‏شيرين و گوارا آب تلخ و شور.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را از بركات زمين وآسمانها روزى ده.انك على كل شى‏ء قدير.