نيايش يازدهم

.دعاى آن حضرت است در طلب عاقبت خير.

اى خداوندى كه ذكر تو گويندگان ذكر را شرف و بزرگى است،اى‏خداوندى كه شكر تو شكرگزاران را رستگارى و پيروزى است،اى‏خداوندى كه فرمانبردارى از تو فرمانبرداران را سعادت رهايى است،درود بفرست بر محمد و خاندانش و دلهاى ما را از ياد هر چيز ديگر به يادخود و زبانهاى ما را از شكر هر كس ديگر به شكر خود و اعضاى ما را ازفرمانبردارى از هر كس ديگر به فرمانبردارى خود مشغول دار.

خداوندا،اگر ما را آسايشى مقدر فرموده‏اى،چنان كن كه به هنگام‏آسايش در امان مانيم:نه گناهى ما را گرفتار سازد و نه ملالتى به ما رسد،تا فرشتگانى كه گناهان ما را مى‏نويسند،با صحيفه اعمال ما بى‏آنكه درآن گناهى نوشته شده باشد از نزد ما بازگردند و فرشتگانى كه ثوابهاى‏ما را مى‏نويسند،شادمان با صحيفه‏اى نوشته از اعمال نيك ما به نزد توآيند.

چون روزهاى زندگى ما سپرى شد و مدت عمر ما سر آمد و صلاى‏دعوت تو ما را فراخواندـهمان دعوتى كه از آن گريزى و از اجابت‏آن گريزى نيستـبر محمد و خاندانش درود بفرست و سرانجام‏آنچه را كه كاتبان اعمال ما براى ما رقم زده‏اند توبه‏اى پذيرفته شده‏قرار ده كه زان پس ما را به كيفر گناهى كه مرتكب شده‏ايم يا پادافره‏معصيتى كه كرده‏ايم باز ندارى.و در آن روز كه بندگانت را مى‏آزمايى،پرده‏اى را كه بر گناه ما كشيده‏اى در برابر همگنان بر مگير.تويى كه برهر كس كه تو را بخواند مهربانى و تويى كه به هر كس كه تو را ندا دهدپاسخ مى‏گويى.