نيايش هشتم

.دعاى آن حضرت است در پناه بردن به خدا از ناگواريها و بدخوييها و كارهاى نكوهيده.

بار خدايا،به تو پناه مى‏برم از شر و شور آزمندى و شدت خشم و غلبه‏حسد و ناتوانى شكيبايى و اندك بودن قناعت و بدى خلق و خوى واصرار شهوت و چيرگى عصبيت.

بار خدايا،به تو پناه مى‏برم از پيروى از هواى نفس و مخالفت باهدايت و فرو رفتن به خواب غفلت و اختيار تكلف و برترى دادن باطل‏بر حق و اصرار بر گناه و خرد شمردن گناه و بزرگ شمردن طاعت.

بار خدايا،به تو پناه مى‏برم از به خود باليدن توانگران و خوار داشتن‏درويشان و بد رفتارى با زيردستان و ناسپاسى در حق كسى كه به ما نيكى‏كرده است.

بار خدايا،به تو پناه مى‏برم از اينكه ستمگرى را يارى كنيم،ياستمديده‏اى را خوار بداريم،يا قصد چيزى كنيم كه ما را در آن حقى‏نباشد،يا از روى بى‏دانشى سخن در دانش گوييم.

بار خدايا،به تو پناه مى‏بريم،از اينكه در دل خيال فريب كسى رابپروريم و از كردار خويش دستخوش خودپسندى شويم يا به آرزوهاى‏دور و دراز مبتلا گرديم.

بار خدايا،به تو پناه مى‏بريم از بدى باطن و حقير شمردن گناهان‏خرد و از اينكه شيطان بر ما چيره شود يا روزگار ما را واژگون بخت‏گرداند يا پادشاه بر ما ستم ورزد.

بار خدايا،به تو پناه مى‏بريم از اسرافكارى و هم از بينوايى.

به تو پناه مى‏بريم از شادكامى دشمنان و نيازمند شدن به اقران و ازتنگناى معيشت و از مردن بى آنكه ساز رفتن مهيا كرده باشيم.

بار خدايا،به تو پناه مى‏بريم از بزرگترين حسرت و گران‏ترين‏مصيبت و بدترين شوربختيها و بد سرانجامى و محروم شدن از ثواب‏آخرت و گرفتار شدن به عقاب روز رستخيز.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و به رحمت خويش‏مرا و همه مردان و زنان مؤمن را از آنچه گفته شد پناه ده،يا ارحم‏الراحمين.