اذان و اقامه 

(مسأ له 604) براى مرد و زن مستحب است پيش از نمازهاى پنجگانه اذان و اقامه بگويند و براى نمازهاى ديگر مشروع نيست ولى پيش از نمازهاى واجب ديگردر صورتى كه به جماعت بخوانند خوب است ((به اميد ثواب )) سه مرتبه بگويند:الصلاة .
(مسأ له 605) اذان هيجده جمله است : الله اكبر چهار مرتبه - اشهد ان لا اله الا الله اشهد ان محمدا رسول الله - حى على الصلوة - حى على الفلاح - حى على خيرالعمل - الله اكبر- لااله الا الله هر يك دو مرتبه .
(مسأ له 606) اقامه هفده جمله دارد يعنى دو مرتبه الله اكبر از اول اذان و يكمرتبه لااله الا الله از آخر آن كم ميشود و بعد از گفتن حى على خير العمل بايد دو مرتبه قدقامت الصلوة بگويند.
(مسأ له 607) اشهد ان عليا وليالله جز اذان و اقامه نيست ولى خوبست بعدازاشهد ان محمدا رسول الله به قصد تيمن و تبرك گفته شود.
(مسأ له 608) بين جمله هاى اذان و اقامه نبايد خيلى فاصله شود.
همچنين بنابراحتياط نبايد به سبك آوازه خوانى در مجالس لهو و لعب اذان و اقامه گفت .
(مسأ له 609) در نماز عصر روز عرفه كه روز نهم ذى حجه است و در نماز عشأ شب عيد قربان براى كسى كه در مشعر الحرام است , اذان ساقط ميشود.
در موارد ديگرى كه بعضى فقهأ فرموده اند اذان ساقط ميشود ميتوان ((به اميد ثواب )) اذان گفت .
(مسأ له 610) اگر نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشا را بدون فاصله ميخوانند,بنابر احتياط براى نماز دوم اذان نگويند.
(مسأ له 611) نبايد بين اذان و اقامه بيش از معمول فاصله بيفتد و اگر به اندازه اى فاصله شود كه اذان گفته شده , اذان آن اقامه حساب نشود, مستحب است دوباره اذان و اقامه بگويد.
نيز اگر بين ((اذان و اقامه )) و ((نماز)) به قدرى فاصله شود كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگويد.
(مسأ له 612) اذان و اقامه بايد به عربى صحيح و به ترتيبى كه ذكر شد و پس از فرارسيدن وقت نماز گفته شود.
(مسأ له 613 ) اذان بايد پيش از اقامه گفته شود و اگر پس از آن بگويند صحيح نيست .
(مسأ له 614) مستحب است انسان هنگام گفتن اذان رو به قبله بايستد و با وضويا غسل باشد و دستها را به گوش بگذارد و صدا را بلند نمايد و بكشد وجمله هاى آن را به هم نچسباند ولى به اندازه اى كه بين جمله هاى اذان فاصله مياندازد بين جمله هاى اقامه فاصله نيندازد.
(مسأ له 615) مستحب است بين اذان و اقامه يك قدم بردارد يا بنشيند يا سجده كند يا ذكرى بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند و يا دوركعت نماز بخواند ولى حرف زدن ميان اذان و اقامه نماز صبح مستحب نيست بلكه بعيد نيست مكروه باشد و نماز خواندن بين اذان و اقامه نماز مغرب را به اميد ثواب بجا آورد يا اصلا بجا نياورد.
(مسأ له 616) مستحب است كسى را براى گفتن اذان تعيين كنند كه عادل , وقت شناس و صدايش بلند باشد و اذان را در جاى بلند بگويد.
(مسأ له 617) اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است .
(مسأ له 618) اگر براى نماز جماعتى در مسجد اذان و اقامه گفته باشند, كسى كه با آن جماعت نماز ميخواند, نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.
(مسأ له 619) اگر براى خواندن نماز جماعت به مسجد برود و ببيند نمازجماعت تمام شده , در صورتى كه براى نماز جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد, تا وقتى كه صفها به هم نخورده و جمعيت متفرق نشده , نميتواند براى نماز خود اذان واقامه بگويد.