مسجد حكام قرآن و ا

قرآن (مسأ له 174) نجس كردن خط, ورق و جلد قرآن در صورتى كه بياحترامى باشد,حرام است , و اگر نجس شود بايد فورا آن را آب كشيد.
و اگر بياحترامى نباشد نيز, بنابر احتياط حرام است و بايد فورا آن را آب كشيد.
(مسأ له 175) واجب نيست از بچه و ديوانه جلوگيرى كنند تا خط قرآن را لمس نكنند, ولى اگر كار آنها بياحترامى به قرآن باشد, بايد از آنان جلوگيرى كنند.
(مسأ له 176) دادن قرآن به دست كفار و اهل كتاب به اميد هدايت ايشان و به منظور مطالعه و بررسى آيات آن در صورتى كه در معرض نجس شدن و بى احترامى نباشد و واقعا بخواهند از آن استفاده كنند مانعى ندارد.
(مسأ له 177) لمس آيات قرآن بدون طهارت حرام است ولى نوشتن آيات قرآن ,بدون طهارت اشكال ندارد.
نيز اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگرترجمه كنند, لمس آن اشكال ندارد.
همچنين لمس نوارهايى كه قرآن روى آن ضبط شده است بدون طهارت اشكال ندارد ولى هتك آنها جايز نيست .
(مسأ له 178) هنگام تلاوت قرآن شايسته است انسان به آن گوش دهد و ازصحبت كردن پرهيز كند, بلكه در صورتى كه بياحترامى و هتك به قرآن باشدصحبت كردن جايز نيست .
ولى اگر كسى چيزى بپرسد ميتواند جواب او رابدهد.
(مسأ له 179) در هر يك از سوره هاى سجده , فصلت , نجم , و علق يك آيه وجود دارد كه اگر انسان آن را بخواند يا به آن گوش دهد بايد فورا سجده كند وتفصيل احكام آن در مبحث سجده بيان خواهد شد.

مسجد (مسأ له 180) در شرع مقدس اسلام بسيار سفارش شده است , كه نماز را درمسجد بخوانند و بهتر از همه مسجدها, مسجدالحرام است و بعد از آن مسجدپيغمبر(ص ) و بعد مسجد كوفه و بعد مسجد بيت المقدس و بعد مسجد جامع هر شهر و بعد از آن مسجد محله و بعد از مسجد محله , مسجد بازار براى نمازخواندن فضيلت دارد.
(مسأ له 181) براى زنها نماز خواندن هر جا از ديد نامحرم محفوظ تر باشد مناسبتر است خواه خانه يا مسجد يا جايى ديگر.
(مسأ له 182 ) زياد رفتن به مسجد و رفتن به مسجدى كه نماز گزار ندارد مستحب است و همسايه مسجد تا عذرى نداشته باشد مكروه است در غير مسجد نمازبخواند.
(مسأ له 183) نجس كردن زمين و سقف و بام و ديوار داخل مسجد حرام است بلكه بنابر احتياط نجس كردن ديوار بيرون آن نيز حرام است و هركس بفهمدكه نجس شده است بايد فورا آن را تطهير كند و اگر نميتواند, بنابر احتياطبايد به كسى كه احتمال ميدهد بتواند تطهير كند, اطلاع دهد.
(مسأ له 184 ) نجس كردن حرم پيامبر9 و امامان : حرام است و اگر نجس شود,چنانچه نجس ماندن آن بياحترامى باشد تطهير آن واجب است و در غير اين صورت هم بنابر احتياط بايد آن را تطهير كنند.
(مسأ له 185 ) نهادن جسد ميت در مسجد پيش از غسل دادن آن اگر موجب سرايت نجاست به مسجد و يا مستلزم بى احترامى نباشد, مانعى ندارد گرچه احتياط, ترك آن است .
ولى اگر ميت را غسل داده باشند گذاشتن او در مسجد اشكال ندارد.
(مسأ له 186) جنب , حائض و زنى كه آلوده به خون نفاس است , نبايد در مساجدتوقف كنند و نيز عبور و توقف آنان در مسجد الحرام و مسجد النبى9 حرام است .
(مسأ له 187) اگر مسجد را غصب كنند و در آن خانه يا چيز ديگر بسازند بطورى مسجد نگويند باز هم نجس كردن آن بنابر احتياط حرام و تطهيرآن واجب است .
(مسأ له 188 ) نجس كردن حرم امامان : حرام است و اگر نجس شود, در صورتى كه هتك باشد تطهير آن واجب است و در غير اين صورت هم بنابر احتياط بايدآن را تطهير كنند.
(مسأ له 189 ) بنابر احتياط نجس كردن فرش و حصير مسجد حرام است وچنانچه نجس شود بنابر احتياط بايد آن را آب بكشند و اگر بر اثر آب كشيدن خراب ميشود و بريدن آن بهتر است , چنانچه نجس ماندن , بياحترامى به مسجد باشد بايد مقدار نجس را ببرند و ترميم آن به عهده كسى است كه آنرانجس كرده است .
(مسأ له 190 ) بردن عين نجس يا اشيأ متنجس به مسجد, اگر بياحترامى حساب شود, حرام است بلكه بنابر احتياط, عين نجس را نميتوان به مسجدبرد اگر چه بياحترامى نباشد.
.
(مسأ له 191 ) داخل شدن كفار در مسجد هر چند براى شنيدن مطالب اسلامى باشد اشكال دارد زيرا علاوه بر كفر معمولا جنب ميباشند.
و اگر خواستندجهت شنيدن مطالب اسلامى داخل مسجد شوند, بايد محلى را در كنار مسجدتهيه نمود كه عنوان مسجد نداشته باشد.
(مسأ له 192) نصب عكس و پوستر و مانند آن به ديوار مسجد اگر موجب تخريب و ضرر به مسجد نشود حرام نيست گرچه وجود عكس هنگام نمازمكروه است .
(مسأ له 193) مسجد را نبايد به طلا زينت كرد و بنابر احتياط نبايد تصويرچيزهايى كه مثل انسان و حيوان روح دارد در مسجد نقش نمود.
و نقاشى چيزهايى كه روح ندارد, مثل گل و بوته مكروه است .
(مسأ له 194) جا گرفتن در مسجد و مانند آن ـ به هر شكل كه باشد ـ اگر طول نكشد و به گونه اى باشد كه چنانچه ديگرى در آنجا بنشيند عرفا بگويند جاى او را غصب كرده , موجب اولويت ميشود و استفاده ديگرى از آن جايزنيست .
(مسأ له 195) انجام مراسم گوناگون در مساجد اگر مزاحم نماز و وعظ و ارشادنباشد و موجب تخريب و ضرر به مسجد و يا هتك آن نشود اشكال ندارد.
(مسأ له 196) اگر مسجد را براى روضه خوانى چادر بزنند و فرش كنند و سياهى بكوبند و اسباب چاى در آن ببرند, در صورتى كه اين كارها به مسجد ضررنرساند و مانع نماز خواندن نشود اشكال ندارد.
(مسأ له 197) بنابر احتياط نبايد مسجد را به طلا زينت كرد و بنابر احتياط نبايدهيچ صورتى را در مسجد نقش نمود.
(مسأ له 198) اگر مسجد خراب هم شود نميتوانند آن را بفروشند يا داخل ملك و جاده نمايند.
(مسأ له 199 ) فروختن در و پنجره و چيزهاى ديگر مسجد حرام است و اگرمسجد خراب شود, بايد اينها را صرف تعمير همان مسجد كنند.
و چنانچه به درد آن مسجد نخورد, بايد در مسجد ديگر مصرف شود, ولى اگر به دردمسجدهاى ديگر هم نخورد, در صورتى كه جز بنأ حساب نشود ميتوانندآن را بفروشند و پول آن را اگر ممكن است صرف تعمير همان مسجد و گرنه صرف تعمير مسجد ديگر نمايند.
و در صورتى كه جز بنأ حساب شود بنابراحتياط آنها را نفروشند و معامله آنها اشكال دارد.
(مسأ له 200 ) ساختن مسجد و تعمير مسجدى كه نزديك به خرابى است مستحب است و اگر مسجد طورى خراب شود كه تعمير آن ممكن نباشد,ميتوانند آن را خراب كنند و دوباره بسازند بلكه ميتوانند مسجدى را كه خراب نشده , براى احتياج مردم خراب كنند و بزرگتر بسازند.
(مسأ له 201 ) تميز كردن مسجد و روشن كردن چراغ آن مستحب است , و كسى كه ميخواهد مسجد برود, مستحب است خود را خوشبو كند و لباس پاكيزه بپوشد, و ته كفش خود را وارسى كند كه نجاست به آن نباشد, و شايسته است موقع داخل شدن به مسجد, اول پاى راست و موقع بيرون آمدن , اول پاى چپ را بگذارد, و همچنين مستحب است از همه زودتر به مسجد برود و از همه ديرتر از مسجد بيرون رود.
(مسأ له 202) وقتى انسان وارد مسجد ميشود, مستحب است دو ركعت نماز به قصد تحيت و احترام مسجد بخواند, و اگر نماز واجب يا مستحب ديگرى هم بخواند كافى است .
(مسأ له 203) خوابيدن در مسجد اگر انسان ناچار نباشد و صحبت كردن راجع به كارهاى دنيا و خواندن شعرى كه نصيحت و مانند آن نباشد, مكروه است .
و نيزمكروه است آب دهان و بينى و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد و اگربياحترامى به مسجد باشد حرام است .
اعلان گمشده و بلند كردن صدا نيزمكروه است , ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد.
(مسأ له 204) راه دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است و كسى كه چيزهاى بدبويى مثل پياز و سير خورده به طورى كه بوى دهانش مردم را اذيت ميكند,مكروه است به مسجد برود.
(مسأ له 205) اقامه نماز در مسجد مشروط به رضايت متولى مسجد نيست ومتولى مسجد فقط اختيار موقوفات آن را دارد.
در غياب امام جماعت , اقامه نماز منوط به رضايت او نيست .